31 años después de aquel criminal atentado. Un texto del profesor jubilado Javier Pardo que incluye un sentido homenaje a alguien que supo estar, en minoría de muy pocos, a «la altura de las circunstancias».Recuerdo que, cuando el atentado de Vic, un amigo, camarada, y colega de profesión (QdG), al oírlo por la radio, se ausentó (del instituto barcelonés donde trabajaba), justificándolo por “causa mayor” y “asuntos propios”, pilló un taxi y se fue para esa ciudad, y aún llegó a tiempo para ayudar humanitariamente a las víctimas de dicho atentado.
Dos de sus “compañeros” de entonces, unos años después (c. 1997) me recordaban esta historia (pero a modo de reproche y crítica a QdG), y cuando yo hice una defensa de este y de su acción, una de ellas calló aviesamente, y el otro dijo rotundamente “sí, sí, el que vulgis, però anar a ajudar a un quarter de la Guàrdia Civil, és una passada molt forta”. Ambos eran, lo juro, dos “cuadros” municipalistas de ICV; lo juro otra vez.
Javier
29.05.2021
https://societat.e-noticies.cat/la-generalitat-no-commemora-latemptat-de-vic-136085.html